نوع مقاله : علمی ـ پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشیار ادبیات انگلیسی و مطالعات فرهنگی دانشگاه فردوسی مشهد

3 استاد ادبیات انگلیسی وادبیات تطبیقی دانشگاه کالیفر نیا، لس انجلس

10.30465/ismc.2021.31084.2199

چکیده

در راستای پاسخگویی به این پرسش که آیا فرهادی بر طبق ادعای خود موفق به شکستن کلیشه‌های موجود از ایران در فیلم فروشنده (1394) شده است، هدف پژوهش شکل می‌گیرد. هدف از این پژوهش کیفی، تحلیل کلیشه‌هایی می‌باشد که فیلم فروشنده به آن‌ها نزدیک شده است. میدان مطالعۀ این پژوهش، علاوه بر متن و بافت فیلم، نظرات منتقدان و بینندگان خارجی زبان در دو تارنمای پر مخاطب بین‌المللی نقد فیلم است (متاکریتیک و راتن تومیتوز، 232 نظر). با رویکرد مثلث‌بندی، استفاده از چارچوبِ شرق‌شناسی نوین برای تحلیل گفتمان و تطبیق انتقادی بافت، متن و نظرات ببیندگان، فیلم فروشنده بررسی شد. با عنایت به پیشینۀ تاریخی کلیشه های خاورمیانه، گفتمان قالب فیلم، گفتمان استعماری است زیرا حدود 45 درصد نظرات نوشته شده در مورد فروشنده توسط بینندگان خارجی در این دو تارنما، صرفاً به مفهوم کلیشه‌ها اشاره دارند. پس از بررسی تصاویر بازنمایی شده از ایران در فیلم فروشنده و مقایسۀ آن با پیام‌های دریافتی در دو تارنمای مذکور، این نتیجه حاصل شد که اصغر فرهادی از دو منظر بازنمایی زنان و جامعۀ ایران، موفق به شکستن کلیشه‌های موجود نشده است و حتی آن‌ها را تقویت کرده‌است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Stereotypes on Iranian Silver Screen: The Case of Farhadi’s The Salesman from a Neo-Orientalist Perspective

نویسندگان [English]

  • sima zafaranchi 1
  • azra ghandeharion 2
  • Ali Behdad 3

1 Master English language and Literature, Ferdowsi University of Mashhad

2 Associate Professor of English Literature and Cultural Studies, Ferdowsi University of Mashhad(corresponding Author )

3 Professor of English and Comparative Literature, University of California, Los Angeles, USA

چکیده [English]

The paper focuses on this fundamental question: has Asgar Farhadi, according to his claim, succeeded in breaking the existing stereotypes about Iran in The Salesman (2015)? The purpose of this qualitative research is to scrutinize the stereotypes Fahradi represented in Salesman. Accordingly, the theoretical framework is Neo-Orientalism. The study field is twofold: first, the movie is scrutinized as a text, including its dialogues, plot and characterization; second, the foreign language critics and viewers on two reliable and popular international film criticism websites are analyzed (Metacritic and Rotten Tomatoes, 232 comments). After investigating the images of Iran in Salesman and comparing them with the messages received by the Western audience, it was concluded that Farhadi did not succeed in breaking the existing stereotypes about Iran and Muslims, especially in the representation of women and Iranian society. On the contrary, he reinforced the colonial discourse. Around 45% of the comments on these two websites refer to the concept of stereotypes about the Middle East and Muslims.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Stereotype
  • Neo-Orientalism
  • Farhadi’s The Salesman
  • Representation